13!

Pod pechową trzynastką wielkimi literami wypisujemy:

MARTUSIA CHODZI!!!

No jeszcze nie całkiem tak do końca, 

ale zdecydowanie przejdzie kilka- kilkanaście kroczków,

obróci się (jeszcze z asytsą ściany, drzwi itp)

i przydrepcze z powrotem!!!

Trenuje bardzo intensywanie od okolo dwóch tygodni,

na początku upodobała sobie wstawanie 

i dosłownie "rzucanie się" rodzicom w ramiona;

później był czas 2 kroczków i bach na ręce mamy/ taty 

lub też na swój własny tyłek

(pampresy to jednak bardzo zmyslny wynalazek-

24/h ochrona kości ogonowej przy niezliczonych upadkach i przewrotkach).

Poza tym:

- je wszystko, na śniadanie pożera całą parówkę (chlebkiem pluje);

- uwielbia słodycze- ciasta, caisteczka, babki, babeczki, czekoladki;

- pije soczki przez rurkę (!)

(nie żeby specjalnie, ale kilka radzy dorwała na podłodze kartonik po Adasiu-

raz dwa trzy i nauczyła się pić przez rurkę)

-jak tylko zobaczy Adama z soczkiem w ręce, 

podnosi straszny lament i dobitnie ubiega się o swoja porcję,

MUSI dostac soczek z rurką!;

- na codzień pije wodę;

- ma bramkę na schodach na górze- podchodzi do niej i z wściekłościa walczy ze szczebelkami- jakby chciała je wyrwać;

- zdarza jej się coraz częściej wspiąc się na pierwsze schodki na dole 

(nie planowaliśmy zakładać brami na dole, 

Adaś dał radę bez... ale zobaczymy, co Marta dalej wymyśli);

- bardzo chętnie karmi psa... ciasteczkami- 

raz Marta raz Kiferek, raz Marta raz Kiferek....

- nie mówi za wiele, pozostaje przy mama/ tata/ mniam mniam 

z naciskiem na to ostatnie :p;

- w drodze do szkoły Adasia upomina się o paluszki podnosząc raczkę w górę 

i oznajmiając "mniam mniam".

Zdjęcia trzynastkowe raczej słabe- nadążyć za Martą trudno

i jeszcze aparty nawaliły....

ruszam sie ruszam!

stoje i idę!

czuprynka

Od wczoraj kręcimy filmy chodzeniowe Martusi,

strasznie jednak trudno było nam ja uchwycić....

Adaś dzielnie pomagał :)

Buziaki :*